Σε μια από τις ωραιότερες περιοχές των ανατολικών ακτών της Λέσβου, βρίσκεται το χωριό Πύργοι Θερμής, σε απόσταση 10 χιλιομέτρων βορειότερα από την πόλη της Μυτιλήνης. Μπροστά στην πανέμορφη αγκαλιά της νησιωτικής αυτής γης, ένας πανέμορφος κόσμος, γεμάτος με σπάνιες χάρες και εικόνες ιδανικές, ξεπροβάλλει μαζί με το φως του ήλιου, ζωγραφίζοντας με τα πιο φανταχτερά χρώματα τον ουρανό και τα σύννεφα, καθώς καθρεφτίζονται στα καταγάλανα νερά της θάλασσας του Αιγαίου. Αγκαλιάζουν στην απεραντοσύνη τους τούτη τη γη, σαν μια αρμονική συμφωνία που αποκαλύπτει τον παραδεισένιο και αγιασμένο τόπο της Θερμής, γαλήνιο, ήρεμο.
σ.α.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Ο Φώτης Κόντογλου πρόσφυγας


"..Καί εγώ ο ίδιος, φεύγοντας την μανίαν των Αγαρηνών κατά το έτος 1922, ευρήκα καταφύγιον εις την Θερμήν, πρόσφυξ μετά προσφύγων. Επέρασα με ένα καΐκι από την αντικρυνήν πατρίδα μου, τας Κυδωνίας, μαζί με τους συγγενείς μου, οπού ήσαν οι περιλειπόμενοι από τον διωγμόν τον οποίον είχαν κινήσει οι Οθωμανοί εναντίον των Χριστιανών κατά το 1914...

 Με τα ιερά κειμήλια ευγήκα στη Θερμήν. Κοντά εις την Θερμήν υπάρχει έν άλλο χωρίον ονομαζόμενον Πύργοι, καθ' όσον αποτελείται από Πύργους, σκορπισμένους ανάμεσα εις τα δέντρα. Εις έναν από αυτούς τους πύργους εκατοικήσαμεν επί δύο μήνας, ζαλισμένοι από την φοβεράν εκείνην ανεμοζάλην. Εις την ακροθαλασσιάν ευρίσκεται ένα μικρόν λιμάνι με ολίγα σπίτια, όπου κατοικούν ψαράδες καί κανατάδες... Κατά τους διωγμούς ήλθον εις αυτό το χωρίον και εις τα πλησίον άλλα χωρία πολλοί πρόσφυγες από την Μικράν Ασίαν, ζώντες εν άκρα πτωχεία οι περισσότεροι, ιδίως χήρες γυναίκες καί ορφανά...".
Ο σπουδαίος λογοτέχνης καί Αγιογράφος Φώτης Κόντογλου, ήρθε ξανά στην Θερμή συλέγοντας καί καταγράφοντας τις αφηγήσεις ευσεβών Χριστιανών τα έτη 1959-1962, κατά την Αποκάλυψη των νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου, Ειρήνης καί των συν αυτώ μαρτυρησάντων, με τις οποίες συνέγραψε το εκπληκτικό βιβλίο "Σημείον Μέγα".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου