Σουσάμι, Ταχίνι, Χαλβάς και οι ευεργετικές δράσεις τους στον οργανισμό

Συντάκτης: Αλέξανδρος Γιατζίδης, Μ.D.,

ΣΟΥΣΑΜΙ

Το σουσάμι είναι ιδιαίτερα θρεπτικό και ωφέλιμο, γιατί περιέχει λιπαρές ουσίες σε μεγάλη αναλογία (30-40%). Τις εξάγουν εξασκώντας ισχυρή πίεση πάνω στους σπόρους. Το σουσαμέλαιο που βγαίνει με την ψυχρή αυτή μέθοδο είναι εξαιρετικά θρεπτικό και ωφέλιμο...

Ο χαρταετός

Από το έργο του Οδυσσέα Ελύτη "Ο Μικρός Ναυτίλος"

[...] Είδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά; Δεμένη από χιλιάδες σπάγκοι ν’ ανεβαίνει στα ουράνια; Ε, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα μεταδείς ένα τέτοιο θάμα. Αρχινούσανε την Καθαρή Δευτέρα -ήτανε αντέτι- και συνέχεια την κάθε Κυριακή και σκόλη, ώσαμε των Βαγιών. Από του Χατζηφράγκου τ’ Αλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια. Πήχτρα ο ουρανός. Τόσο, που δε βρίσκανε θέση τα πουλιά. Για τούτο, τα χελιδόνια τα φέρνανε οι γερανοί μονάχα τη Μεγαλοβδομάδα, για να γιορτάσουνε την Πασχαλιά μαζί μας...

Βόλτα στα μέρη μας...

GKARD

Παθήσεις του Προστάτη

Ο προστάτης είναι όργανο του γεννητικού συστήματος του άντρα και παίζει ρόλο στην αναπαραγωγή, παρόλο του ότι, λόγω της θέσης του, τα συμπτώματα των παθήσεών του είναι κυρίως από το ουροποιητικό σύστημα.

Οι κύριες παθήσεις του προστάτη είναι:...

Αλκυονίδες ημέρες

Ως Αλκυονίδες μέρες ονομάζονται από τους Έλληνες συνηθέστερα ημέρες του Ιανουαρίου κατά τις οποίες επικρατεί ωραίος καιρός με ηλιοφάνεια. Η ονομασία αυτή είναι αρχαία ελληνική και προέρχεται από τον Αριστοτέλη.

Οι ημέρες αυτές έλαβαν το όνομά τους ("αλκυόνιαι") από το μύθο της ελληνικής μυθολογίας τον σχετικό με το θαλάσσιο πτηνό Αλκυόνη, που αποτελεί την αλληγορική σημασία του ομώνυμου αστέρα Αλκυόνη των Πλειάδων που φέρεται με το όνομα του πτηνού. Ο αστέρας Αλκυόνη κατά την εποχή αυτή μεσουρανεί κατά τις εσπερινές ώρες και επομένως κατά τις ανέφελες νύκτες του Ιανουαρίου είναι ορατός στο σύμπλεγμα των Πλειάδων, ως κορωνίδα της Πούλιας, κατα τη δημώδη έκφραση, που σημαίνεται ως προς το ζενίθ, στην ψηλότερη περιοχή του ουράνιου θόλου. Εξ' αυτού του απλού φυσικού γεγονότος όλες οι συνεχόμενες ημέρες που είναι ορατός ο αστέρας Αλκυών ήταν πολύ φυσικό να ονομασθούν Αλκυονίδες...

Γκιουζλεμέδες

Στα χωριά και την πόλη της Μυτιλήνης, φτιάχνονται από τις νοικοκυρές του νησιού οι γκιουζλεμέδες, τα γευστικότατα χειροποίητα πιτάκια, με τον παραδοσιακό τρόπο που έμαθαν από γενιά σε γενιά...

Τσικνοπέμπτη

Την Πέμπτη ημέρα της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου, πολύς κόσμος, Χριστιανοί και μη, τρώνε την ημέρα αυτή κρεατικά, έχοντας εθυμοτυπικά θεσπίσει σαν γιορτή αυτή την ημέρα, αν και δεν είναι γιορτή, χωρίς να ξέρουν οι περισσότεροι για πιο λόγο γίνεται αυτή η κρεατοφαγία. Υπάρχουν δε και μερικοί ψευδοφιλόσοφοι και παριστάμενοι τους ιστορικούς, οι οποίοι αναζητούν τις ρίζες αυτού του λεγόμενου ως εθίμου στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων αν και δεν έχει καμία σχέση με τελετές.
Την ημέρα αυτή επειδή όλα τα χριστιανικά σπίτια ψήνουν κρέας και ο καπνός, δηλαδή η τσίκνα, είναι διάχυτη παντού, δώθηκε και η ονομασία στην ημέρα που ονομάστηκε Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέφτη και η οποία σε πολλούς κοιλιόδουλους, λαίμαργους και γαστρίμαγους έγινε αφορμή για κατ' επέκταση γλέντι και ξεφάντωμα, παραποιώντας την έννοια της κρεοφαγίας την παρούσα ημέρα, που έγκειται στο γεγονός ότι οι πραγματικοί Χριστιανοί παύουν από την επόμενη μέρα να τρώγουν κρέας λόγω της επερχόμενης Μεγάλης Τεσσαρακοστής...

Η Μυτιληνιά Διάλεκτος

Η Διάλεκτός μας

Α. Οι Νεοελληνικές διάλεκτοι

Σήμερα, και κυρίως ύστερα από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι τοπικές διαφοροποιήσεις της νεοελληνικής γλώσσας (διάλεκτοι) παρουσιάζουν εικόνα παρακμής, και σε μερικές περιπτώσεις έχουν εξαφανιστεί εντελώς (π.χ. η μικρασιατική διάλεκτος της Καππαδοκίας). Γενικά οι νεοελληνικές διάλεκτοι αποτελούν σήμερα στοιχείο πολιτισμικής παράδοσης παρά ζωντανή γλώσσα. Τα Λεσβιακά ιδιώματα όπως και όλα τα νεοελληνικά γενικότερα, αλλά και κάτω από την πίεση κοινωνικοοικονομικών παραγόντων (αλλαγή στις δομές των παραδοσιακών κοινωνιών που συντηρούσαν τις τοπικές γλωσσικές μορφές) και της ευρείας χρήσης της κοινής μορφής της Νέας Ελληνικής (εξάπλωσή της μέσω της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και των ΜΜΕ) όχι μόνο χρησιμοποιούνται από όλο και λιγότερους ομιλητές (κυρίως ηλικιωμένους) αλλά και συνεχώς αλλοιώνονται σε όλα τους τα επίπεδα (φωνητική, μορφολογία, λεξιλόγιο), τείνοντας να αφομοιωθούν με την κοινή Νέα Ελληνική. Σήμερα λοιπόν θα σας απασχολήσω με το να σας παρουσιάσω ένα μέρος των χαρακτηριστικών της λεσβιακής διαλέκτου. Τις πληροφορίες άντλησα από το βιβλίο των Δημήτρη και Γιάννη Παπάνη «Λεσβιακή Λαογραφία, Λεξικό της Αγιασώτικης διαλέκτου» έκδοση Δήμου Αγιάσου, Μυτιλήνη 2000, το βιβλίο του Περικλή Χατζημιχαλάκη, «Αντισσσιώτικα, Λαογραφικά, Πολιτιστικά, Γλωσσολογικά» Καλλιθέα 1995...

«Ήταν γραφτό του»

Στο χριστιανικό λαό μας επικρατεί ακόμη, δυστυχώς, άγνοια των αληθειών της πίστεώς μας. Καί τούτο γιατί ο ανάδοχός μας δεν φρόντισε να μας διδάξει την πίστη, οι γονείς μας δεν ήξεραν πιο πολλά καί εμείς δεν κάναμε καμιά προσπάθεια με τη μελέτη, τα κηρύγματα καί μία αγία ζωή, να μάθουμε αυτές τις αλήθειες. Έτσι μείναμε στην άγνοια καί την πλάνη...

Ανθισμένη αμυγδαλιά

Η αμυγδαλιά, η νυφούλα του χειμώνα, κατά τον Παπαδιαμάντη ‘’ενθυμίζει πρώιμα όνειρα νεότητας ανυπόμονου’’ και σύμφωνα με θέμα της εφημερίδας ΒΗΜΑ είναι χάρμα οφθαλμών αυτή την εποχή οι ανθισμένες αμυγδαλιές. Οι οποίες δεν είναι, βέβαια, «τρελές που ανθίζουν μέσα στον χιονιά». Η αμυγδαλιά, από τη στιγμή που παράγει μύγδαλα (τα οποία είναι τα σπέρματα με τα οποία δίνουν ζωή στο νέο φυταράκι) εκπληρεί τον προορισμό της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες μελέτες που έγιναν στο Ισραήλ, αν άνθιζε αργότερα θα είχε τον κίνδυνο να εξαφανιστεί. Τούτο επειδή τα λουλούδια της είναι ατελή και δεν τα προτιμούν τα έντομα όταν έχουν άλλη δυνατότητα. Δηλαδή, να πάνε να πάρουν νέκταρ από ένα άλλο λουλούδι. Οπότε δεν θα μεταφέρουν τη γύρη από το αρσενικό λουλούδι της αμυγδαλιάς στο θηλυκό για να γονιμοποιηθεί. Όταν όμως η αμυγδαλιά ανθίζει νωρίς, προλαβαίνει τα πρώτα έντομα που εμφανίζονται προσφέροντάς τους τροφή σε μια εποχή που τίποτε άλλο δεν είναι διαθέσιμο...

Η Μετακομιδή Λειψάνου του Νεομάρτυρος Αγίου Θεοδώρου Χατζή του Μυτιληναίου (+30/1/1784), στη γενέτειρά του στους Πύργους Θερμής της Λέσβου το 1985

Στο παρόν video που τραβηξε ο Γιώργος Βασ. Παπαδόπουλος, παρουσιάζεται ολόκληρη η τελετή Μετακομιδής Λειψάνου στους Πύργους Θερμής, του Αγίου Θεοδώρου Χατζή του Μυτιληναίου, που μαρτύρησε στη Μυτιλήνη από τους Τούρκους στις 30 Ιανουαρίου 1784. Είχε ενταφιασθεί στο εξωκλήσι Αγ. Ιωάννου Προδρόμου στο Μόθωνα της Μυτιλήνης και η Ανακομιδή των Λειψάνων του Αγίου έγινε στις 4 Σεπτεμβρίου 1967 και φυλάσσονται σήμερα στον Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής στη Βαρειά της Μυτιλήνης. Η Μετακομιδή ενός μέρους αυτών έγινε από τον Αγ. Ιωάννη στη γενέτειρα του Νεομάρτυρος στους Πύργους Θερμής της Λέσβου στις 3 Σεπτεμβρίου 1985, εφημερεύοντος του π. Μιχαήλ Βουλγαρέλλη και συγχοροστατούντων Ιερέων, μεταξύ των οποίων είναι ο τότε πρωτοσύγκελος και νυν Μητροπολίτης Μυτιλήνης κ.κ. Ιάκωβος Γ΄. Στο video διακρίνονται πολλά γνωστά πρόσωπα που ήδη δεν βρίσκονται στην παρούσα ζωή, όπως ο π. Παχώμιος Σούγιουλτζης που ιεράτευσε επί σειρά 32 ετών στους Π. Θερμής, καθώς και άλλοι αγαπητοί άνθρωποι που έζησαν στο χωριό. Είναι ένα video ντοκουμέντο που φέρνει σε όλους μας ενθυμήσεις του παρελθόντος, κυρίως δε την ευλογία του Θεού με την ανάδειξη ενός ακόμα Αγίου στον τόπο μας, που μεσιτεύει και πρεσβεύει για την σωτηρία των ευσεβών Χριστιανών.

Στρατής Ανδριώτης - Χαράλαμπος Βατζάκης

Η μετά θάνατον ζωή

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Οι υπόδικοι νεκροί

- Γέροντα, όταν πεθάνει ο άνθρωπος, συναισθάνεται αμέσως σε τί κατάσταση βρίσκεται;

- Ναι, συνέρχεται καί λέει «τί έκανα;», αλλά «φαϊντά γιόκ», δηλαδή δεν ωφελεί αυτό. Όπως ένας μεθυσμένος, αν σκοτώσει λ.χ. την μάνα του, γελάει, τραγουδάει, επειδή δεν καταλαβαίνει τί έκανε, καί, όταν ξεμεθύσει, κλαίει καί οδύρεται καί λέει «τί έκανα;», έτσι και όσοι σ' αυτήν την ζωή κάνουν αταξίες είναι σαν μεθυσμένοι. Δέν καταλαβαίνουν τί κάνουν, δέν αισθάνονται την ενοχή τους. Όταν όμως πεθάνουν, τότε φεύγει αυτή η μέθη και συνέρχονται. Ανοίγουν τα μάτια της ψυχής τους και συναισθάνονται την ενοχή τους, γιατί η ψυχή, όταν βγει από το σώμα, κινείται, βλέπει, αντιλαμβάνεται με μιά ασύλληπτη ταχύτητα...

Ούζο Μυτιλήνης

Το ούζο είναι ένα αλκοολούχο ποτό που παράγεται και καταναλώνεται ευρέως στην Ελλάδα και η παλιά καθ' εαυτού ελληνική ονομασία του είναι Ρακί, η οποία δεν είναι τούρκικη λέξη (Παρεμπιπτόντως οι Τούρκοι δεν νογούσαν ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, ήταν αγροίκοι και ότι έμαθαν το έκλεψαν από τους Έλληνες). Η προέλευση της ονομασίας του ούζου δεν είναι γνωστή με απόλυτη σιγουριά. Εικάζεται ότι η ονομασία προέρχεται από το εξής περιστατικό: Μία εταιρία εξήγαγε το ποτό στη Μασσαλία και στα κιβώτια της εξαγώγιμης παρτίδας αναγραφόταν η φράση "uso Massalia", δηλαδή "προς χρήση στη Μασσαλία". Για κάποιους λόγους η φράση αυτή έγινε συνώνυμη του καλής ποιότητας ούζου, και στη συνέχεια η λέξη "Μασσαλία" έφυγε και έμεινε η λέξη uso=ούζο που στο εξής χαρακτήριζε το ποτό...

Κάνει κρύο, κάνει τσίφι γιὰ τὸ δόλιο τὸ κοτσύφι!...

Ἀλήθεια, κάνει κρύο δυνατό, κι ὁ κότσυφας δὲν ξέρει ποῦ νὰ πάῃ νὰ φυλαχτῇ. Νὰ πάῃ πέρα μὲ τὰ χελιδόνια καὶ τ’ ἄλλα ταξιδιάρικα πουλιά,δὲν τὸ θέλει. Τὸ ξέρει, πὼς ἐκεῖ καὶ ζέστη θὰ βρῇ καὶ ἄφθονα ἔντομα,γιὰ νὰ φάῃ. Μὰ τὸν τόπο, ποὺ γεννήθηκε, δὲν τὸν ἀλλάζει. - Κάλλιο νὰ πεθάνω, παρὰ νὰ ξενιτευτῶ, λέει μὲ πεῖσμα.Καὶ χτυπᾷ δυνατὰ τὰ φτερὰ καὶ κρύβεται πίσω ἀπὸ τὸν κισσό, ποὺ σκαλώνει πυκνὸς στοὺς τοίχους ἑνὸς ἐρημοκκλησιοῦ...

Παραμύθια της γιαγιάς

Τα παραμύθια της γιαγιάς καθήλωναν τα μικρά παιδιά. Γι' αυτό επιλέξαμε μερικά από τα πιο δημοφιλή παραμύθια που εξιστορούσαν οι γιαγιάδες όπως την Χιονάτη και τους επτά νάνους, την κοκκινοσκουφίτσα, τον λύκο και τα επτά κατσικάκια, τον παπουτσωμένο γάτο, τα τρία γουρουνάκια, το κοριτσάκι με τα σπίρτα, το λαγό και τη χελώνα και την σταχτοπούτα...

Θεοφάνεια 2012 στη Λουτρόπολη Θερμής της Λέσβου

nesealth 1

Το εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

Το γραφικό εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στους Πύργους Θερμής της Λέσβου στη θέση "Πούλαινα", ευρισκόμενο ανάμεσα στους ελαιώνες, πλουτίζοντας τη χριστιανική παράδοση του χωριού και διατηρώντας αναμνήσεις από παλιούς εορτασμούς και πανήγυρεις, σχολικών εκδρομών και προσκυνηματικών αναβάσεων, ενθυμίζοντας το θεϊκό "Μετανοείτε"...

Τα φώτα στ' Αϊβαλί

του Φώτη Κόντογλου - από το βιβλίο «Το Αϊβαλί η πατρίδα μου».

(Ενθυμίσεις από Αϊβαλιώτες πρόσφυγες που πολλοί εγκαταστάθηκαν και στο χωριό των Πύργων Θερμής της Λέσβου, δίνοντας ζωή στον τόπο. Διαβάστε για το πως γιόρταζαν οι Αϊβαλιώτες πρόγονοί μας τα Θεοφάνεια)

Στά θαλασσινά τα μέρη ρίχνουνε τον Σταυρό, ύστερ’ από τη Λειτουργία των Θεοφανίων. Έτσι τον ρίχνανε καί στην πατρίδα μου, κ' ήτανε ένα θέαμα όμορφο και παράξενο. Ξεκινούσε η συνοδεία από τη μητρόπολη. Μπροστά πηγαίνανε τα ξαφτέρουγα και τα μπαϊράκια, κ’ ύστερα πηγαίνανε οι παπάδες με τον δεσπότη, ντυμένοι με τα χρυσά τα άμφια, παπάδες πολλοί κι αρχιμαντρίτες, γιατί η πολιτεία είχε δώδεκα εκκλησίες, καί κατά τις επίσημες μέρες στις μικρές ενορίες τελειώνανε γλήγορα τη Λειτουργία καί πηγαίνανε οι παπάδες στη μητρόπολη, για να γίνεται η γιορτή πιο επίσημη. Οι ψαλτάδες ήτανε καί κείνοι κάμποσοι κ' οι πιο καλλίφωνοι, καί ψέλνανε με μεγαλοπρέπεια βυζαντινά, δηλαδή ελληνικά, κι όχι σαν σήμερα πού τρελλαθήκαμε καί κάναμε την ψαλμωδία μας σαν ανάλατα καί ξενικά θεατρικά τραγούδια. Από πίσω ακολουθούσε λαός πολύς...

Το Κανονάκι

Τα παραδοσιακά μας όργανα

Το κανονάκι ή ψαλτήριο αποτελείται από ένα ηχείο σε σχήμα ορθογωνίου τραπεζίου, πάνω στο οποίο είναι τεντωμένες οι χορδές (από έντερο ή από πλαστική ύλη) κατά μήκος των δυο παραλλήλων πλευρών του. Στο καπάκι (δηλ. την ξύλινη επιφάνεια κάτω από τις χορδές) ανοίγονται μια ή περισσότερες τρύπες, συχνά διακοσμημένες. Στην αριστερή πλευρά βρίσκονται τα "μανταλάκια", ή μαντάλια, ένα είδος από κινητούς καβαλάρηδες, που με το ανέβασμα ή το κατέβασμά τους υψώνουν ή χαμηλώνουν το ύψος των φθόγγων κατά 1/4 του τόνου (ισούται περίπου με 2-3 μόρια ή κόμματα). Κάθε φθόγγος μπορεί να έχει από ένα μέχρι 5-6 περίπου μανταλάκια. Το όργανο έλκει πιθανότατα το όνομά του από τον γνωστό μουσικό "Κανόνα" του Πυθαγόρα...

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς (παιδική χορωδία Δ. Τυπάλδου)

elegantgypsy1

Ο αληθινός Άγιος Βασίλειος

του Στρατή Ανδριώτη

Ο Άγιος Βασίλειος γεννήθηκε περί το 329 στην Καισαρεία της Καππαδοκίας, από οικογένεια εκκλησιαστική και πλούσια, σε περιβάλλον καλλιεργημένο από τον Ελληνικό πολιτισμό, όπου όλα λειτουργούσαν σε κλίμα Ελληνικό. Οι γονείς του Βασίλειος και Εμμέλεια ενδιαφέρονταν για την άσκηση της αγάπης, την κάθαρση της ψυχής, την ενίσχυση των έργων της Εκκλησίας, την φροντίδα των πτωχών και την φιλοξενία. Είχαν 9 παιδιά στολισμένα με αρετές και πνευματικά χαρίσματα...

Ο προϊστορικός οικισμός της Θερμής στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού

του Τριάντου Σπύρου

Τμήμα Ιστορίας κ΄ Αρχαιολογίας - Πτυχίο Α΄

Α.Μ 6229 - Η Λέσβος, το τρίτο μεγαλύτερο σε έκταση, νησί του Αιγαίου Πελάγους με εμβαδόν 1680 τ.μ βρίσκεται στη είσοδο του Αδρυμηττηνού ή Ιδαίου κόλπου. Η γεωγραφική σύνδεση που υπάρχει με τα απέναντι μικρασιατικά παράλια δημιούργησε και μια εκ των πραγμάτων ιστορική σύνδεση. Κατακερματισμένο από ρέματα και μικρούς ποταμούς το ορεινό ανάγλυφο του νησιού προσφέρει ευφορία και δίνει επάρκεια στην γεωργική καλλιέργεια. Έχει σχήμα ακανόνιστου τριγώνου όπου στα νότια σχηματίζονται δυο μεγάλοι κόλποι, της Γέρας και της Καλλονής. Γεωμορφολογικά το νησί χωρίζεται σε πέντε ζώνες...

Η Χριστιανική ζωή

Ο άνθρωπος, το «λίαν καλό» δημιούργημα του Θεού, που βιώνει τη διδασκαλία και την ζωή του Χριστού, ακολουθεί την αληθινή και απλανή οδό της πίστεως στον Θεό, στον Εσταυρωμένο και Αναστημένο Χριστό. Ζει ως πιστός Χριστιανός έχοντας μέσα του την εικόνα του Θεού που με τις άκτιστες ενέργειές Του εισέρχεται στη ζωή του ανθρώπου αποκαλύπτοντας τα μεγαλεία των θαυμασίων, της σοφίας, των μυστηρίων και των θαυμάτων Του...

Κάλαντα Χριστουγέννων

Παιδική χορωδία Δ. Τυπάλδου (elegantpsy1)

Φινίκια γεμιστά με καρύδι

Παραδοσιακές συνταγές

Υλικά:

• 6 φλιτζάνια για όλες τις χρήσεις αλεύρι

• 2 ½ φλιτζάνια ζάχαρη

• 1 ξύλο κανέλα

• 1 φλιτζάνι τριμμένα για τη γέμιση καρύδια

• ½ φλιτζάνι τριμμένη για πασπάλισμα καρυδόψιχα

• 2 φλιτζάνια μέλι

• 1 κουτάλι μπέϊκιν πάουντερ

• 1 φλιτζανάκι μπράντυ

• 1 ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο

• 2 φλιτζάνια νερό

• Τον χυμό ενός πορτοκαλιού

• 1 κουταλιά κοπανισμένο καννελογαρύφαλλο