Η απελευθέρωση απ' τους Τούρκους

Η 20η Νοεμβρίου 1912, ημέρα Τρίτη και παραμονή της Εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου (προς τιμήν της οποίας είναι αφιερωμένος ο ενοριακός ναός της Θερμής) θα παραμείνει ιστορική για τους κατοίκους του χωριού. Είναι η μέρα που οι απελευθερωτικές Δυνάμεις θα εισέλθουν θριαμβευτικά στη Θερμή της Λέσβου βάζοντας τέλος στη μακρόχρονη τουρκική κατοχή από το 1462...

Η ειδωλολατρία στην αρχαιότητα

Πλησίον της παραλίας Θερμής στη Λέσβο, υπήρχε στην αρχαιότητα ειδωλολατρικός ναός που λατρευόταν η «θεά» του δωδεκαθέου η Άρτεμις, ως «θεά» της φύσεως και του κυνηγιού. Πριν ασπασθούν την Αλήθεια του Χριστιανισμού, οι αρχαίοι Έλληνες αναζητώντας εξηγήσεις περί των θείων καταβολών τους, πίστευαν περισσότερο από φόβο, στην πλάνη των «θεών» του Ολύμπου, καθώς και σε άλλες θεότητες, οι οποίες ήταν μυθικά και ανύπαρκτα πρόσωπα, που όμως δίδασκαν και υποχρέωναν τους ανθρώπους να βιώνουν την ανηθικότητα, την εγκληματικότητα και την παρανομία, αφού οι ίδιοι οι «θεοί» αναμεταξύ τους εξαπατούνταν, εκδικιόντουσαν και πολεμιόντουσαν...
 Επίσης, στα αρχαία χρόνια λατρευόντουσαν τα βουνά, τα ποτάμια, τα ζώα, τα δέντρα, τα ξύλα καί οι πέτρες. «Θεολόγοι» γίνονταν οι κάθε είδους ποιητές που θεοποιούσαν τα ανθρώπινα πάθη και παρουσίαζαν την αμαρτωλότητα π.χ. του «θεού» Δία που έδερνε την γυναίκα του, την «θεά» Ήρα, η οποία ήταν ζηλιάρα, φθονερή, εκδικητική, με φοβερό μίσος, συγχρόνως και μοιχαλίδα αφού φέρεται να γέννησε τον Ήφαιστο από κρυφή σχέση με τον Κρόνο, που ο Δίας από τον θυμό του γκρέμισε τον νόθο γιο, και για να εκδικηθεί την Ήρα, έμπαινε κρυφά στα σπίτια γυναικών, τις βίαζε κάνοντας νόθα παιδιά όπως π.χ. τον Ηρακλή με την Αλκμήνη! Εξαιτίας της όμορφης «θεάς» Αφροδίτης που αλληλοαπατιόντουσαν με το σύζυγό της «θεό» Άρη, δικαιολογούσαν οι βασιλείς, αλλά και οι απλοί άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, τα πάθη της μοιχείας και της πορνείας, διδασκόμενοι ακόμα ότι ο «θεός» Ποσειδώνας βίασε την αδερφή του, την «θεά» Δήμητρα που την επιθυμούσε διαρκώς! Οι μέθυσοι «θεοί» Διόνυσος και Βάκχος έδιναν το παράδειγμα της κραιπάλης, ενώ επιτρέπονταν και «νομιμοποιούνταν» οι κλεψιές ιδίως των πλουσίων, αφού πρώτος κλέφτης χαρακτηριζόταν ο «θεός» Ερμής, καθώς και ο «θεός» Άρης που αυτός «έφταιγε» για τους πολέμους, μπορώντας έτσι οι άρχοντες να καταστρέφουν και να σκοτώνουν, όπως και ο «θεός» Κρόνος που έκοψε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του Ουρανού και έφαγε τα παιδιά του, για να μην του πάρουν την εξουσία! Πίσω από τα είδωλα των ψευτοθεών κρυβόταν οι δαίμονες, που παρέσερναν τους ανθρώπους σε κάθε λογής αμαρτία, καί ως «θεοί» ζητούσαν από τους ανθρώπους θυσίες ζώων, ή ακόμα και ανθρωποθυσίες, μέσω των μάντεων και των ιερέων των ειδωλολατρικών ναών!

Πριν 5.000 χρόνια...

Πύργοι Θερμής ΛΕΣΒΟΣ

Στους προϊστορικούς χρόνους, πριν από 5.000 και πλέον χρόνια, ήρθαν σε τούτον εδώ τον παραδεισένιο τόπο της Θερμής πρωτόγονοι άνθρωποι, που ολομόναχοι σαν εξόριστοι από τον πραγματικό Παράδεισο, πρωτοεγκαταστάθηκαν σ’ αυτή τη γη. Σε μια εποχή που όλα εδώ, ήταν απάτητα, παρθένα καί φυσικά. Ήταν εκείνοι οι άνθρωποι που πρώτοι έδωσαν σημασία σε τούτα τα μέρη, καθώς έμοιαζε με παράξενο όνειρο το πώς βρέθηκαν καί πρωτοκατοίκησαν σ’ αυτά τα χώματα...
 Πλάϊ στα ήσυχα βουνά, κοντά στην ήμερη θάλασσα, η ίδια τούτη γη θα τους φιλοξενούσε στην υπόλοιπη ζωή τους καθώς καί τους απογόνους τους. Ποιος ξέρει τι είδους άνθρωποι να ήταν όλοι αυτοί καί τι συγκυρίες τους έφεραν σ’ αυτά τα έρημα ακρογιάλια που μόνο θαλασσοπούλια και ζώα ζούσαν. Οι αρχαίοι τούτοι άνθρωποι σιγά–σιγά θα ορίζανε τους κάμπους, τα χωράφια, τα βοσκοτόπια, τη θάλασσα, τις οικογένειές τους. Όλα μαζί έγιναν η ζωή τους. Κάθε τι είχε τη δική του ξεχωριστή σημασία που ενίσχυε την αγάπη τους για ότι τους περιέβαλε. Αγαπούσαν τη γη που τους έθρεφε, με τους καρπούς της, τα δέντρα, τα ζώα, που ποτίζονταν από τα άφθονα νερά.

Αρχαιολογικές ανασκαφές

Πύργοι Θερμής ΛΕΣΒΟΣ

Η Θερμή, μαζί με την Πολιόχνη Λήμνου, έχουν το προνόμιο της υπάρξεως των δύο αρχαίων οικισμών του Β.Α. Αιγαίου, οι οποίοι έχουν ανασκαφεί συστηματικά, αποκαλύπτοντας μια στενή σχέση με την ιστορία και τον πολιτισμό της Τροίας. Σε μια παραθαλάσσια κρημνώδη θέση στους Πύργους Θερμής της Λέσβου, η Αγγλίδα αρχαιολόγος Winefred Lamp, αφού διενήργησε το 1928 χαρτογράφηση της περιοχής και εξασφάλισε την άδεια της Ελληνικής κυβερνήσεως, πραγματοποίησε ανασκαφές που ολοκληρώθηκαν το 1933...
 Τον Απρίλιο του 1930, η τελειόφοιτη φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ W. Lamp εγκαθίσταται σ’ ένα σπίτι στους Πύργους Θερμής, μαζί με ένα επιτελείο επιστημόνων συνεργατών της, που διέμεναν στο ξενοδοχείο «Σάρλιτζα Πάλλας». Συγκροτούν συνεργείο με 70 εργάτες, που οι περισσότεροι ήταν Πυργιανοί, έχοντας αρχιεργάτες τους Αντώνιο Μαστρογιωργάκη και Ακίνδυνο Τζανή. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν και τα πρώτα ευρήματα της πρώτης φάσης των ανασκαφών, που διαρκούν μέχρι τον Ιούλιο του 1930, θεωρούνται σημαντικά. Σ’ ένα εργαστήριο συναρμολογούνται τα αγγεία και τα άλλα ευρήματα.

Η Αποκάλυψη των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου, Ειρήνης καί των συν αυτώ.

http://www.pigizois.net/enoria/i_m_ag_rafail.htm

Πατήστε στην παραπάνω διεύθυνση.  
Προβάλλονται σε βίντεο, όλες οι μαρτυρίες για την θαυμαστή εύρεση των λειψάνων και την αποκάλυψη του Μαρτυρικού βίου των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου, Ειρήνης και των συν αυτώ μαρτυρησάντων, στον λόφο Καρυών Θερμής της Λέσβου (1463μ.Χ.). Εμφανίζονται καί ομιλούν οι άνθρωποι που έζησαν τα θαύματα της φανέρωσης των Αγίων.

Το παρεκκλήσι της Παναγίας Γοργοϋπηκόου

Στη θέση ενός σχηματιζόμενου μικρού υψώματος με την ονομασία «Τρεις Άγιοι», επί του κεντρικού δρόμου που διασχίζει το χωριό των Πύργων Θερμής στη Λέσβο, πλάι σ’ ένα εξωκλήσι του Ταξιάρχη, βρίσκονται ερειπωμένα θεμέλια και τοιχώματα παλαιοχριστιανικού ναού, τιμώμενου στα παλιά χρόνια στην μνήμη του Αγίου Ευστρατίου, σύμφωνα με την μοναδική σωζόμενη μαρτυρία Άγγλου περιηγητή...
 Εντός αυτού του κατεστραμμένου παλαιού ναού, υπάρχει υπαίθριο εξωκλήσι της Παναγίας Γοργοϋπηκόου που ιδρύθηκε μεταγενέστερα εις ανάμνηση υπερφυούς θαύματος της Παναγίας.

Αρωματικά φυτά

Πύργοι Θερμής – ΛΕΣΒΟΣ

Από τα ακρογιάλια του χωριού, απλώνεται ο γραφικός κάμπος του, που εκτείνεται ως τους πρώτους λόφους. Από εκεί οι αλληλοδιαδεχόμενες βουνοσειρές, κατάφυτες από τα δάση των ελαιώνων, με κυρίαρχο το γκριζοπράσινο χρώμα τους, φθάνουν πέραν της Μονής του Αγίου Ραφαήλ, διαμορφώνοντας την πλούσια χλωρίδα του τόπου μας...
 Τα δώρα της πλάσης, πλουσιοπάροχα δοσμένα για τις ανάγκες κυρίως των ανθρώπων, ενδείκνυνται για μια ενδιαφέρουσα αναζήτηση μέσα στα μαγευτικά τοπία, που οι εικόνες τους εναλλάσσονται, ακολουθώντας μια εκπληκτική εναρμόνιση και ένα τέλειο συνταίριασμα της γης, των πετρωμάτων, των δέντρων και των φυτών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην περιοχή, παρουσιάζουν τα αρωματικά φυτά, που είναι αυτοφυή και γίνονται υπέροχα και υγιεινά ροφήματα, δίνουν εξαίσιες γεύσεις και χρώματα στα φαγητά, φέρνοντας θαυμαστά αποτελέσματα για την υγεία των ανθρώπων, αφού από τα αρχαία χρόνια, αυτά τα φυτά χρησιμοποιούνται ως βότανα γιατρεύοντας ασθένειες.

Η Θερμή εν έτει 1460μ.Χ.

Εκείνο το καλοκαίρι ήταν το πιο όμορφο και το πιο γλυκό των τελευταίων χρόνων. Το καλοκαίρι του 1460. Παρά τις δυσκολίες και τα κακά χαμπέρια που μας πλημμύριζαν από παντού το χαιρόμασταν εκείνο το καλοκαίρι…

Στην Θερμή το καλοκαίρι θρασομανούσε. Ασπρόφλογος ο ήλιος διαφέντευε την πλάτη χρυσαφίζοντας πάνω στο κιτρινωπό χορτάρι κι ασημώνοντας τις πλαγιές των ελαιώνων. Πέρα η θάλασσα με τις γλαυκές της ανταύγειες έστελνε κάθε απομεσήμερο το δροσερό της μελτέμι από την Ανατολή να χαιρετήσει τα φλογισμένα πρόσωπα και να σφραγίσει τις λιγωμένες ανάσες των ανθρώπων. Πέρασεν ο θέρος, τελειωμένα και τ’ αλωνίσματα. Ο σιγαλινός ύπνος του καλοκαιριού, οι καρποί, το κελάηδημα των πουλιών, εκείνα τα ασπρογάλανα σύννεφα σαν τρικάταρτα κάτεργα των κουρσάρων του παλιού καιρού, όλα ασάλευτα στις ράχες των βουνών ή πάνω από τη θάλασσα, ζωγράφιζαν τραγουδώντας τη γλύκα του καλοκαιριού...

Από το βιβλίο "Άγραφον, η Αποκάλυψη του Αγίου Ραφαήλ" του Φωτίου Λίτσα

Συνεντεύξεις Θερμιωτών και Πυργιανών προσφύγων

http://www.mikrasia.lit.upatras.gr/htmlGREEK/interviews-gr.html

Σ' αυτή την διεύθυνση θα ακούσεις ηχογραφήσεις προσφύγων απο το Αϊβαλί που διέμεναν στη Λουτρόπολη και στους Πύργους Θερμής της Λέσβου. Μεταξύ αυτών ομιλούν η Δήμητρα Βαλάση-Κνίκου και η Φιλιώ Κατσαρού.

Έκθεση φωτογραφιών

Πύργοι Θερμής ΛΕΣΒΟΣ

Παναγία Τρουλωτή - Πύργοι Θερμής Λέσβου

Παλαιός πύργος - Πύργοι Θερμής Λέσβου...

Ιερά ασκητήρια Θερμής της Λέσβου

Ο Χριστιανισμός μεταλαμπαδεύτηκε στη Λέσβο από τα απέναντι Μικρασιατικά παράλια κατά τα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα, όμως οι ανελέητοι διωγμοί που υπέστησαν από τους ειδωλολάτρες, εμπόδιζαν την εδραίωσή του. Ο εκχριστιανισμός συντελέσθηκε κατά τον 4ο αιώνα καί τον 5ο αιώνα εμφανίσθηκε ο ασκητισμός...
 Από τότε υπήρξε απεριόριστος ο θαυμασμός και η ευλάβεια του κόσμου προς τους ασκητές, τους ερημίτες και τους μοναχούς, που είχαν αποσυρθεί σε ερημικές και δύσβατες περιοχές, βιώνοντας μέσα σε σπηλιές, καλύβες και μοναστήρια, με τη βοήθεια της χάριτος του Θεού, την Χριστιανική τελειότητα, επιδιώκοντας την σωτηρία των ψυχών τους και την ένωση με τον Θεό.

Παλαιοί πύργοι

Πύργοι Θερμής ΛΕΣΒΟΣ

Χαρακτηριστικό γνώρισμα του χωριού και δείγμα οικισμού με εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, είναι τα υψηλά τριώροφα αρχοντικά πυργόσπιτα που συναντώνται διάσπαρτα ανά μέσω των ελαιώνων και του κάμπου των Πύργων Θερμής. Χτίστηκαν πριν από αιώνες ως δευτερεύουσες κατοικίες σε αγροκτήματα ευπόρων οικογενειών της εποχής και κυρίως της Μυτιλήνης, ώστε να γίνεται η συγκομιδή της ελιάς τον χειμώνα, καί συνάμα εξυπηρετούσαν ως εξοχικές κατοικίες για τα καλοκαίρια, αφού πλησίον στους πύργους εκτείνεται η θάλασσα...

Γενναίοι πατριώτες

Πύργοι Θερμής ΛΕΣΒΟΣ

Στα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής (1941-1944), οι Έλληνες πρόβαλαν ηρωϊκή αντίσταση στην γερμανοϊταλική εισβολή, με κάθε μέσον και τρόπο, προσπαθώντας να αποδιώξουν την λαίλαπα του φασιστικού μορφώματος του χιτλερισμού. Στο νησί και στα χωριά μας, όπως και σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, υπήρξαν ηρωϊκές προσπάθειες ανθρώπων που τα κατορθώματά τους έμειναν βαθιά χαραγμένα στην ιστορική μνήμη κάθε τόπου...
 Άνθρωποι που το ’λεγε η καρδιά τους, διακινδυνεύοντας ακόμα και την ίδια την ζωή τους, αδιαφορώντας περιφρονητικά για τον θάνατο, υπηρετώντας την πατρίδα με αυταπάρνηση, ζήλο και περισσή ανδρεία, κάνοντας ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό, ώστε να επιτευχθεί η πολυπόθητη ελευθερία από την ναζιστική θηριωδία.

Αγαπημένες γεύσεις

Πύργοι Θερμής - ΛΕΣΒΟΣ
Οι καρποί τούτης της εύφορης γης που μας φιλοξενεί, σε συνδυασμό με τα νόστιμα κρέατα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των ντόπιων ζώων, τα φρέσκα ψάρια της θάλασσας του Αιγαίου, το αγνό λάδι των ελαιώνων μας, τα αρωματικά φυτά των βουνών καί τα αγριόχορτα, συνθέτουν μια ποικιλία αγαθών, δοσμένη πλουσιοπάροχα από τη φύση και τον Πανάγαθο Θεό... 

Η Παναγία Φανερωμένη Πύργων Θερμής

Στην τουρκοκρατούμενη πολιτεία των Κυδωνιών (Αϊβαλί) της Μικράς Ασίας, στις 28 Ιουνίου του 1852 αποκαλύφθηκε με θαυμαστό τρόπο η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης. Μία ευσεβής φτωχή κοπέλα, η Ευααγγελινή, ενυπνιάσθηκε επανειλημμένα την Παναγία να της υποδεικνύει κάποιο σημείο στη γη του Αϊβαλιού, όπου υπήρχε κρυμμένη η εικόνα Της...

Κωστής Κατσαρός

Ο Κωστής Κατσαρός ήταν ένας απλοϊκός θαλασσινός, καταγόμενος από τα Μοσχονήσια. Ήρθε πρόσφυγας στους διωγμούς των Μικρασιατών το 1922 και εγκαταστάθηκε στους Πύργους Θερμής της Λέσβου όπου και έζησε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του μαζί με τη γυναίκα του Φιλιώ και τα 4 παιδιά τους. Αν και μονόχειρας, δούλευε με τη βάρκα του τη θάλασσα με περίσσια επιδεξιότητα αλιεύοντας με παραγάδια...

Ταξιδι στο Αϊβαλί

«Απέναντι απ’ το σπίτι μου, είναι ‘‘ξένη χώρα’’».
Τούτη η μέρα, μοιάζει να είναι ονειρική και παράξενα όμορφη. Εδώ, στην άκρη του Αιγαίου όλα φαίνονται ειρηνεμένα. Η θάλασσα, το νησί, οι στεριές, τα βουνά, τ’ αντικρινά πανέμορφα μέρη. Στα καταγάλανα νερά του νησιού καθρεφτίζονται τα χρώματα της Ανατολής, μαζί με κάτι το μυστηριώδες που αποτυπώνεται στα πρόσωπά μας, την ώρα που το μικρό πλοιάριο της γραμμής, σαλπάρει από το λιμάνι της Μυτιλήνης, για ένα ασυνήθιστο ταξίδι, διαφορετικό από τα άλλα...
 Απομακρυνόμαστε ολοένα από το νησί πλέοντας πάνω στα ήρεμα νερά, χωρίζοντας στα δυο τη θάλασσα, που μοιάζει σαν μια απέραντη αγκαλιά που μας σφίγγει. Οι γλάροι κοιτούν απορημένοι, βουτώντας στα αφρισμένα απόνερα.

ΑΙΟΛΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

- Ο Θεός να βάλ’ το χέρι τ’
- Κάθε αρχή και δύσκολη.
- Έβαλε νερό στο κρασί τ’
- Κούφια η ώρα που τ’ ακούει.
- Κάθε μπόδιο σε καλό.
- Δεν σκαμπάζει γρύ...

Η Θάλασσα

Η ιστορία αυτού του τόπου, είναι συνυφασμένη με τη θάλασσα. Το υγρό στοιχείο συντρόφευε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα πολλές γενεές ανθρώπων που έζησαν πλάϊ σ’ αυτήν. Από το πέλαγος ξεχύνεται άλλοτε φουρτουνιασμένη και άλλοτε αφήνεται γαλήνια να χαϊδεύει τα δαντελωτά ακρογιάλια του χωριού μας...
 «Κανόνι» ονόμασαν την παραλία των Πύργων Θερμής της Λέσβου, από τότε που την χρησιμοποιούσαν οι Άγγλοι ως αεροδρόμιο στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και είχαν τοποθετημένο ένα μεγάλο κανόνι.

Ο ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΑΣ

Κάθε Ελληνικό χωριό και τόπος, διαφυλάσσουν την πολύτιμη κληρονομιά ενός μακραίωνου πολιτισμού, ο οποίος καθορίζεται από έναν ιδιαίτερο τρόπο ζωής.
Η ιστορία του Ελληνισμού διαδραματίζεται από την αρχαιότητα, συνεχιζόμενη με την αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου που την διαδέχθηκε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αφομοιωμένη και εκπολιτισμένη από τους Έλληνες, οι οποίοι το μόνο που άλλαξαν στη ζωή τους ήταν ότι από ειδωλολάτρες που θεοποιούσαν πέτρες, ξύλα και ανύπαρκτα μυθικά πρόσωπα, έγιναν Χριστιανοί ονομαζόμενοι Ρωμηοί δηλ. Έλληνες Ορθόδοξοι. Η Ελληνική αρχαιότητα συνεχίσθηκε αλληλένδετα συνδεδεμένη με την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η μεταφορά της πρωτεύουσας του ρωμαϊκού κράτους στην Κωνσταντινούπολη τον 4ο αι. μ.Χ. είχε σκοπό την δημιουργία μιας Χριστιανικής αυτοκρατορίας με Ελληνικό χαρακτήρα, κάτι που δημιούργησε πολλούς εχθρούς στη Δύση, ακόμα και στα βάθη της Ασίας, οι οποίοι κατάφεραν να αλώσουν και να υποτάξουν το Βυζάντιο, την Ρωμηοσύνη, που υποδουλωμένη και τουρκοκρατούμενη επί 400 και πλέον έτη θα συνέχιζε την ιστορική της παρουσία. Το Γένος των Ελλήνων κρατήθηκε διατηρώντας την Ελληνική πνευματική παράδοση μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, συντηρώντας τη γλώσσα, τις παραδόσεις καί τον πολιτισμό, λατρεύοντας τον Τριαδικό Θεό καί καταφέρνοντας να απελευθερωθούν για την πίστη τους στον Χριστό και την αγάπη στην Ελληνική πατρίδα.
Μέσα απ’ αυτές τις μακροχρόνιες ζυμώσεις αφομοιώθηκε το Ελληνορθόδοξο πνεύμα που σήμαινε έναν μεγαλειώδη Πολιτισμό βασιζόμενο στις σκέψεις των αρχαίων φιλοσόφων και στη θεολογία των Πατέρων της Εκκλησίας. Στόχος αυτού του Πολιτισμού ήταν να πραγματωθεί ένας τρόπος ζωής με τον οποίο θα βιωνόταν η αγάπη στο Θεό και στον συνάνθρωπο! Η ενάρετη ζωή μιας κοινωνίας ανθρώπων που οι σχέσεις τους θα ήταν στενές και θα διαμόρφωναν ιδανικές οικογένειες, κοινότητες και ενορίες, συσχετισμένες συνειδητά με την Εκκλησία, ατενίζοντας μέσα από αυτή την πρόσκαιρη ζωή την αιωνιότητα καί την Βασιλεία του Θεού.
Στρατής Ανδριώτης

Το πνευματικοπαίδι του Αγίου Ραφαήλ

Ο Ακίνδυνος ήταν ο επιστάτης της Ιεράς Μονής Καρυών Θερμής της Λέσβου την εποχή που Ηγούμενός της ήταν ο Άγιος Ραφάήλ (1455-1463). Ήταν εκείνος που αντίκρυσε τους Μάρτυρες θανατωμένους από τους Τούρκους την Λαμπροτρίτη του 1463 καί τους οποίους ενταφίασε...

Ο Φώτης Κόντογλου πρόσφυγας

"..Καί εγώ ο ίδιος, φεύγοντας την μανίαν των Αγαρηνών κατά το έτος 1922, ευρήκα καταφύγιον εις την Θερμήν, πρόσφυξ μετά προσφύγων. Επέρασα με ένα καΐκι από την αντικρυνήν πατρίδα μου, τας Κυδωνίας, μαζί με τους συγγενείς μου, οπού ήσαν οι περιλειπόμενοι από τον διωγμόν τον οποίον είχαν κινήσει οι Οθωμανοί εναντίον των Χριστιανών κατά το 1914...

ΔΗΜΗΤΡΑ - Η λαϊκή ποιήτρια

Η συμφορά της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922, έφερε στους Πύργους Θερμής της Λέσβου, ανθρώπους πρόσφυγες κυρίως από το Αϊβαλί, διωγμένους από τους Τούρκους, οι οποίοι μέσα στην τραγικότητα της φτώχειας, της πείνας και της ανέχειας έπρεπε να βρούν το κουράγιο για να ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή, ξεπερνώντας τις ταλαιπωρίες, τις πίκρες και τις στεναχώριες που υπέστησαν χάνοντας την πατρίδα, τους ανθρώπους και τα σπίτια τους... «Από το Αϊβαλί βρεθήκαμε, στη Λέσβο κάποια ημέρα,
 Εγκαταστάθηκαν αντίκρυ από την πολιτεία που ξεριζώθηκαν, καταδικασμένοι να την αγναντεύουν χωρίς να μπορούν να την χαρούν, αφού το μικρό πέλαγος που τους χώριζε ήταν τα διαχωριστικά σύνορα της ντροπής καί του μίσους γιατί μετά το πόλεμο οι πατρίδες τους είχαν τουρκέψει ξανά!

Τα Σιβιανά καί ο Μπαρμπαρόσα

Τα Σιβιανά είναι ένας μικρός οικισμός στην δυτική πλευρά των Πύργων Θερμής της Λέσβου και σ’ αυτόν συναντώνται σήμερα ερείπια, λιγοστά σωζόμενα παλιά κτίσματα, μερικά νεοαναγειρόμενα σπίτια και η εκκλησία της Αγίας Θέκλας που πιθανότατα ο συγκλονιστικός βίος της συνήρπασε τους Χριστιανούς παλαιότερων εποχών οι οποίοι έχτισαν τον μικρό αυτό ναό σε τόπο αθέατο, που τον περικλείουν οι φυσικές κοιλότητες και τα υψώματα των λόφων...
 Η περιοχή πήρε το όνομα από τη λέξη «Συφειανά» που σημαίνει τον τόπο που τρέφονται οι σύες δηλαδή την μάνδρα των χοίρων. Αποτελούσε από την Βυζαντινή περίοδο, μικρή οικιστική μονάδα κοντά στους Άνω Πύργους και επί τουρκοκρατορίας εθεωρείτο τουρκοχώρι διότι στον τόπο αυτό ήρθαν Τούρκοι όταν κατέλαβαν το νησί επειδή υπήρχαν τα εκλεκτότερα και αποδοτικότερα ελαιοκτήματα και χωράφια, τα οποία πήραν μεν στην κατοχή τους αλλά τα καλλιεργούσαν οι υπόδουλοι Έλληνες Χριστιανοί γιατί οι Τούρκοι μπέηδες δεν γνώριζαν την δουλειά, ήταν οκνοί και ενδιαφέρονταν μόνο για τον παρά! Σταδιακά οι Έλληνες δουλευτές που ήξεραν πολύ καλά να δουλεύουν τη γη, επικράτησαν έχοντας καλές σχέσεις με τους μπέηδες, αναγνωρίζοντας την ισχύ που είχαν, διότι εκείνοι ήταν που επηρέαζαν τις αρχές του νησιού με αποτέλεσμα τα Σιβιανά και η περιοχή της Θερμής να θεωρούνται προνομιούχες καί ευνοούμενες. Οι Τούρκοι εμπιστευόντουσαν τους Έλληνες που ήταν πλέον τα αφεντικά και με την διπλωματία τους μπορούσαν να χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα και να τηρούν τα της Ορθοδόξου πίστεως. Επίσης, κατόρθωσαν να αγοράζουν κτήματα, έτσι ώστε οι Τούρκοι να μετεγκατασταθούν στο χωριό της Θερμής καί τα Σιβιανά να ερημώσουν.

ΕΙΡΗΝΗ η Αθηναία

Η Ειρήνη η Αθηναία, η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου (780-802μ.Χ.) φέρεται σύμφωνα με τις παραδόσεις να είναι η κτιτόρισσα του Ναού της Παναγίας Τρουλωτής στους Πύργους Θερμής της Λέσβου όταν ήταν εξόριστη στο νησί...
Η Ειρήνη βγήκε μπροστά και έδωσε διαταγή. Ο πρίγκιπας ήταν ο διάδοχος, αλλά αυτή η μητέρα του θα έκανε κουμάντο μέχρι αυτός να γίνει δεκαοχτώ. Οι αρχόντοι κατέβασαν το κεφάλι. Η Ειρήνη ανέβηκε στο θρόνο του βασιλιά. Ο Πατριάρχης της φόρεσε κορώνα στην Αγιά Σοφιά. Εκείνο τον καιρό ο στρατός την Πόλης τα είχε βάλει με την Εκκλησία γιατί κάποιοι δεν θέλανε τις Εικόνες στις Εκκλησίες. Χρόνια πολεμάγανε. Η αυτοκράτειρα Ειρήνη εργαζόταν τα προηγούμενα χρόνια κρυφά αλλά δραστήρια υπέρ των Εικονολατρών, από αντίδραση προς την πολιτική του πεθερού της Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρώνυμου, καί κρυφά από τον αυτοκράτορα σύζυγό της, ο οποίος όταν ζούσε αιφνιδιάστηκε όταν βρέθηκαν Εικόνες κάτω από το προσκεφάλι της Ειρήνης και της φέρθηκε με αυστηρότητα για την επιορκία, διακόπτοντας κάθε σχέση μαζί της λίγο πρίν πεθάνει.